Integrale opvoeding
Nu is in Japan oorspronkelijk kata veel meer een integraal onderdeel van het lesprogramma geweest. Oorspronkelijk, omdat judo veel meer een opvoedingsprogramma was, en niet zozeer een vechtsport. Bij opvoeding hoort (nog steeds) structuur en logica, en repetities. Terwijl sport óf recreatief is, óf wedstrijdgericht. Maar bij sport is behalve de spelregels, niet alles zo vast, terwijl bij opvoeding en educatie natuurlijk systematiek en programma van wezenlijk belang is.
We zien dan ook, dat in het Westen (en de laatste jaren ook in Japan) bij het judo het educatieve bijna geheel verdrongen is door de sport. Daar kunnen we over zuchten en steunen, maar het is niet anders. Judoka willen vermaakt worden, en niet beleerd. Dat is in de hele maatschappij zo, dus waarom zou het op de mat anders zijn? Spelenderwijs leren. Ofschoon men tegenwoordig sterk terugkomt van deze uiteraard softe marshmallow-benadering. Het leven bestaat niet alleen uit zoete spekkies, maar ook bitter knokken… wat je ergens moet leren.
Meer dan randori
Daarom ben ik er enorm van overtuigd dat ook de Nederlandse judoka weer kata zouden moeten leren. Niet dat marshmallow-judo met alleen veel lekker randoriën, maar ook de misschien wat stijve vormen van het kata. Ik snap niet hoe men in sommige dojo technieken alleen wil aanleren in de vorm van wat uchi-komi plus techniek-instructie en verder alleen randori en randori. Bonds- en talententrainingen zijn louter randori, met dan weliswaar veel verschillende partners en zogenaamd kwalitatief-hoogstaande trainers. Maar wat onderwijzen die trainers nu eigenlijk over judo? Wat hajime en mate zijn?
Goede kata-studie?
Kata is niet alleen vorm, want dan wordt het choreografie en theater. Kata is het diepe verstaan van de principes en de theorie. Daarvoor moet gestudeerd worden. Niet alleen op de mat, waar sommige judoka de rijtjes van Nage no Kata lopen tot ze ze kunnen dromen, maar nog steeds niet begrijpen waarom iets goed of niet goed is. Omdat uke en tori bijvoorbeeld na 10 jaar en een bruine band nog niet snappen wat judo in feite is behalve vechten en sporten. Omdat ze als houten klazen over de mat lopen, zonder gevoel.
Kata leren is doen, natuurlijk, maar al die leraren die beweren dat het alléén doen en voelen is, zitten er toch naast. Nu is het probleem dat we in ons land niet één fundamenteel handboek voor Nage no Kata hebben (om het daar maar even op te houden, de meeste judoka leren nooit een ander kata) in onze eigen taal. Nee, zo blijft kata elitair, als je al heel goed Engels moet kennen om het kata te kunnen bestuderen. En de Japanse termen… Wie niet boven het niveau van de eerste en tweede schouderworp is uitgegroeid, leert nooit kata.
Mitesco wil alle lezers en kata-vrienden één handboek aanbevelen, onmisbaar in elke bibliotheek voor gevorderde judoka: “Judo Formal Techniques - A Complete Guide to Kodokan Randori No Kata” door Tadao Otaki en Donn Draeger. Het is in het buitenland te koop, en in Nederland ook via Bol (al kunnen ze daar de auteurs niet goed spellen!) en via internet is het nog goedkoper te vinden. Met een creditcard kom je een heel eind. Het is de moeite waard! Laten we hopen dat deze waardevolle kennis ook in ons land weer verspreid kan worden. Het judo is een prachtige weg om een beter mens te worden. Dan moeten we worden her-opgevoed. Dat kan niet met marshmallow-judo, maar wel via een stevige instructie die naar de kern gaat. Kata is daarbij een onmisbaar onderdeel van het programma. Met Otaki en Draeger als handboek. Aanbevolen!
Hier te koop:
http://www.bol.com/nl/p/engelse-boeken/judo-formal-techniques/1001004000679106/index.html#product_overview
http://cgi.ebay.com/NEW-Judo-Formal-Techniques-Otaki-Tadao-Draeger-Don-/400184804122
http://www.amazon.com/Judo-Formal-Techniques-Complete-Kodokan/dp/080481676X/ref=sr_1_1?ie=UTF8&s=books&qid=1294070894&sr=1-1
0 reacties:
Een reactie plaatsen