Op een avond vertelde een Japanse sensei zijn student over de strijd die in ieder mens wordt uitgevochten. Hij zei: "Er is een gevecht tussen twee wolven gaande in ons allemaal.
De ene is kwaad. Het is woede, afgunst, jaloezie, zorgen, spijt, hebzucht, arrogantie, zelfmedelijden, schaamte, wrok, minderwaardheid, leugens, valse trots, superioriteit en ego
De andere is goed. Het is vreugde, vrede, liefde, hoop, zuiverheid, nederigheid, vriendelijkheid, welwillendheid, empathie, generositeit, waarheid, medelijden en vertrouwen."
De student dacht daar even over na en vroeg zijn: "Welke wolf wint?"
De oude sensei zei eenvoudig: "die je te eten geeft."
Dit is dus judo als morele opvoeding. Zoals op mijn website mitesco.nl in elk hoekje te lezen is, moet judo voeding geven aan het goede in jezelf en dan wordt het een deugd, een houding die heel je leven mee bepaalt. Het zijn universele waarden, die je terugvindt in Oosterse en Christelijke tradities. Steeds gebaseerd op de keuzes die wij als mensen maken - wie geven we te eten? Judo wat louter bestaat uit vechten en winnen, zal dit niet aanleren. Het complete judo leert deze levenslessen wel. Gelukkig wie sensei of mede-judoka heeft die hem op dat pad de weg wijzen. Het spannendste stukje shiai zit in je hart.
Mitesco heeft de goede wolf in zijn hart gesloten: wa-sei, zachtmoedig worden. Levenslang huiswerk trouwens. Vechten tegen de boze wolf die al heel wat geitjes heeft opgegeten. Vechten door hem langzaam te laten verhongeren in jezelf, terwijl die andere zijn koekjes krijgt.
0 reacties:
Een reactie plaatsen