Nu lijkt het er op dat deze club in Nederland de enige plek is waar de heren-judoka nog serieus genomen worden als ze de top willen bereiken. Want immers, als je bij je eigen club blijft en niet onder het trainingsregime van KenAmJu wilt, dan heb je eigenlijk geen kans om wedstrijdjudo op topniveau te beoefenen. Als je man bent tenminste. Als je vrouw bent, dan is Rotterdam-Hoogvliet de enige denkbare plek.
Na Parijs...
Maar goed, dat is allemaal nog niets vergeleken bij de grote baas Cor van der Geest. Wat de rol van een technisch directeur is inzake clubbelangen, zal wel niet gevraagd mogen worden, maar van der Geest weet nooit wanneer hij zich moet inhouden als er een microfoon open staat, dus ook nu niet. Wat betreft Luuk Verbij (25, Alphen aan den Rijn) en Grim Vuijsters (28, Goirle) is hij onverbiddelijk. Die moeten maar snel overstappen naar KenAmJu. Pardon? Klinkt dat niet een beetje als belangenverstrengeling? Nee, dat zien de nuchtere beschouwers toch verkeerd. Het gaat alleen maar om het niveau van judo en het geluk van de judoka. Offers brengen. Hard worden. Topniveau. Dat niveau is er volgens de technisch directeur niet in Alphen en Goirle (en nergens) maar wél in Haarlem. De krant meldt – en dat zullen ze vast niet verkeerd hebben opgeschreven – : “Na het WK wil de bondscoach hem [Verbij] ervan overtuigen dat een definitieve overstap het beste is.” ‘U wordt bedankt bij Arashi, u bent een leuke amateurclub, wij zijn blij dat u de judoka zover hebt begeleid of eigenlijk niet, want uw niveau is gewoon onder de maat. Veel plezier met uw fail-judoka…’
Voor Grim Vuijsters, eens de concurrent van zoon van der Geest in zijn gewichtsklasse, worden nog wat hardere, ronduit vernederende woorden gebruikt. Hou je vast. “Als je in een Goirle-achtige omgeving denkt de wereld te kunnen verslaan, gaat het niet lukken. Met een tante die zijn sokken breit en de dochter van zijn coach die zijn krachttrainer is.” (Dezelfde krant, p. 30) Nu, ik denk inderdaad dat als je iemand wilt neerzetten als een watje, en Brabant als een achterlijke provincie, moet je beginnen over de sokken van zijn tante. Daarmee maak je van een zwaargewicht judoka een eikel en dus een mentaal lichtgewicht. Wat mij ontgaat is, wat de technisch directeur daarmee nu eigenlijk wil zeggen over het technisch niveau van training, aangezien judo blootsvoets wordt beoefend. Over technisch niveau lees ik verder niks van de technisch directeur. Ik zie alleen maar een paar aanvallen onder de band, ad hominem, en verder niks. Vernederend, badinerend. En als het er over gaat dat een krachttrainer geen familie zou mogen zijn van de coach… wil degene die zonder zonde is de eerste steen gooien? Als er iemand nooit vies was van familiaire belangenverstrengeling… ach laat ik er maar over ophouden.
Politiek
Mijn conclusie is duidelijk. Het topjudo in ons land is in de greep geraakt van een smerige politiek, waar ik niet bij wil horen. Ik heb als zodanig al grote moeite met de sfeer in het actuele (vaderlandse) wedstrijdjudo, en vraag me serieus af in hoeverre we hier nog te maken hebben met de weg van ‘jû’, of met de weg van hardheid en concurrentie. Als ik dit allemaal lees, dan schud ik mijn hoofd.
Met dit judo wil ik niets meer te maken hebben, en er nimmer meer mee worden geassocieerd. Ik ben geen lid van de JBN, word dat ook niet, en als de JBN niet in staat is dit soort vuil spel ad hominem van de technische top te voorkomen, dan diskwalificeert de judobond zich in mijn visie totaal. Waar vinden we de watjes? Niet in Goirle, maar daar waar de bond niet in staat is de kwakende kaken van de technische staf in toom te houden…
Mijn keuze
Ik heb daarom vandaag ook besloten dat ik bij dit beleid van de JBN de rest van mijn judoleven ikkyu wil blijven. Ik wil geen dangraad meer hebben van deze club, omdat ik voor het behalen daarvan lid zou moeten worden van een instituut waarmee ik niets, maar dan ook helemaal níets te maken wil hebben, tenzij men de koers radicaal wijzigt. Nee, wat Cor van der Geest vandaag weer in de krant krijgt, en die hele vieze politiek waarbij de kleinere clubs gewoon niet meer mogen bestaan in iemands weg naar judo-succes, heeft met mijn judo niets te maken. Het is spijtig om het te moeten zeggen… maar voor dit soort vuile spelletje heb ik het judo te hoog.
Marketing en communicatie; de twee grootste zwakheden van de JBN. Zie ook het artikel van Chris de Korte in de Telegraaf. Ze leren het nooit en vragen zich nog altijd af waarom sponsors geen interesse hebben terwijl judo op Olympisch niveau de beste prestaties levert!
BeantwoordenVerwijderenOok daar belangenverstrengeling! Wie haalt wel sponsors binnen? Juist ja: Kenamju!
Maar zolang andere clubjes, leraren en sportscholen alleen maar 'grommen' en verder niets doen zal er nooit iets veranderen. Ga 'out of the box' denken, denk groter en dank niet dat je alles alléén kunt! Ga samenwerken en pak Kenamju het hardst aan waar het pijn doet: op de judomat.
Maar ja, samenwerken binnen de judosport in Nederland is moeilijk. Het is toch veel leuker om elkaar tegen te werken. We vechten buiten de mat toch net zo hard tégen elkaar!
Ik weet zeker dat meerdere hollandse judo liefhebbers deze mening delen!
BeantwoordenVerwijderenDeze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.
BeantwoordenVerwijderenReactie verwijderd. We zitten hier niet bij GeenStijl waar men anderen voor rotte vis kan uitmaken. Bovendien, anoniem de schrijver dezes blogs aanvallen door een Kenamju fan... tsk. Wat zegt dat over een judo-mentaliteit...?
BeantwoordenVerwijderenWat mij betreft heb je voor een groot deel gelijk Mitesco, maar niet geheel. En dat niet geheel schuilt hem met name in jouw conclusie niet te willen gradueren naar sho-Dan. Dat zou de founder van het judo niet geplezierd hebben Mitesco....
BeantwoordenVerwijderenKijk eens hier, Judo is niet datgene dat mensen met de grootste mond in Nederland er van wensen te maken. Van der Geest kan roepen wat hij wil, (daarmee slechts demonstrerend mijlenver van de ware judo-gedachte verwijderd te zijn) zijn eigen kroost Dennis is simpelweg gestopt met judo toen zijn wedstrijd carriére erop zat..... alsof er verder geen judo bestaat?
Wat weet Van der Geest nou van judo? Mijn eigen conclusie is: bitter weinig. Véél te weinig zelfs. Maar hij weet véél van WINNEN. Als je persé onder judo wilt verstaan het behalen van een gouden medaille op een internationaal kampioenschap (quod non) dan heb je aan Van der Geest een goeie, dat is vaak gebleken....
Maar de oplettende lezer van Mitesco's blog heeft al lang begrepen dat Judo méér is. Véél meer. En dat duidelijk maken, daarin faalt Van der Geest dus zelfs bij zijn eigen zoon. Wat zegt dat ons, wat leert dat ons?
De JBN is een club van bestuurderen, waarin politiek een zware rol speelt. Dat is overigens niet alleen bij de JBN zo, maar ook bij de Kodokan heeft politiek altijd een rol gespeeld. Laten we niet heiliger denken te zijn dan Paus (excuse le mot).
Maar Mitesco: laat je niet de Wet voorschrijven door de JBN, de "Van der Geesten", of door een al dan niet "succesvolle" club! Judo is een Levensweg. Geen Recept van Van der Geest. En binnen het judo dien je vooruitgang te zoeken, je dient promotie te zoeken, dat is hetgeen je aan je eigen Sensei verplicht bent.
MroSandan zegt: "Maar Mitesco: laat je niet de Wet voorschrijven door de JBN, de "Van der Geesten", of door een al dan niet "succesvolle" club! Judo is een Levensweg."
BeantwoordenVerwijderenJuist om die reden ga ik gewoon de weg van het judo, en laat me niets gelegen liggen aan organisaties die geen knip voor de neus waard zijn tot ze de innerlijke kracht hervinden om intern orde op zaken te stellen. Ik draag dan liever een bruine band die ik van een goudeerlijke sensei heb gekregen, dan een zwarte die wordt verleend door een oneerlijke organisatie. Ik zou me beschaamd voelen om dáár een zwarte band van te dragen, echt waar! Als een shodan verleend zou worden door mijn eigen sensei, was het heel wat anders...!
Ach wat is nou "eerlijk" ? Weet JIJ dat ?
BeantwoordenVerwijderenHet punt is, dat judo een educatief systeem is, en dus een doelstelling heeft. Die doelstelling zit ten eerste zit in de groei van de individuele judoka. Niet in het bieden van leuk tijdverdrijf. Die groei is te vertalen als het zoeken van promotie. Dát is de weg van het judo!
Uiteindelijk is het je eigen Sensei die jou voordraagt voor promotie. Met andere woorden: jouw Sensei komt naar je toe en zegt: het is tijd, je bent aan je sho-Dan toe. Dus het is wel degelijk zo, dat je eigen Sensei dit aangeeft.
Reactie, deel 2:
BeantwoordenVerwijderenLaat er geen misverstand ontstaan: ik ben het voor 200 procent ééns met jouw conclusie over de JBN. Dat is één van de redenen dat ik in later stadium zelf lid geworden ben van IMAF, de International Martial Arts Federation. Je moet echter niet denken dat het dáár uiteindelijk ánders is.... in iedere organisatie waar mensen samenwerken (noem mij er 1 waar het niet zo is!) speelt een vorm van politiek. Worden belangen nagejaagd enz enz. Dat is niet alléén bij de JBN zo, waar de meest kromme besluiten worden genomen, maar ook bij de Kodokan. Dat weet jij óók.
Voel je niet beschaamd om een zwarte band te dragen van de JBN, de IMAF of de plaatselijke biljartvereniging, zolang jouw eigen Sensei zegt dat je die WAARD bent! Dáár gaat het om!
Verschuil je niet achter het politieke monster JBN, maar zoek de promotie die je toekomt, in goed overleg met je Sensei!
Je kunt in dit land alleen voor shodan op, als je drie jaar lid bent van de JBN. Dat ben ik niet, wil ik niet, en dus...
BeantwoordenVerwijderenDat is niet correct Mitesco. Dat mag gelden binnen de JBN, maar binnen de IMAF (bijvoorbeeld) gelden ándere regels. Ik raad je aan dit eens met je Sensei open te bespreken mocht je dit nog niet gedaan hebben. Je kunt ook bij andere bonden promoveren als je niets voelt voor de JBN (begrijpelijk overigens, wederom). Jij maakt immers ZELF uit bij welke bond je wilt horen.
BeantwoordenVerwijderen