Geweldig goed. Niet alleen omdat het perfect georganiseerd was en je niet snel met een dikke 80 kata-liefhebbers tegelijk op de mat staat, maar ook omdat het ipso facto geweldig is dat er in ons land aandacht is voor kata op een georganiseerde manier.
Om even duidelijk te zijn: het gaat om Kodokan kata. Vandaag heeft de leiding van deze dag mij voor het eerst kunnen uitleggen wat de verschillen zijn tussen Kodokan en ‘Busen’ op tal van punten. Niet dat het per se overtuigend is, ik ben duidelijk een leerling van sommige old-style sensei, maar wel is het zoals het nu geleerd wordt en wat dus ook in heel Nederland op een gegeven moment beoefend zal worden. Take it or leave it… nee, het was gewoon erg goed en ook al vind ik dat je bij uki goshi bijvoorbeeld mooi moet draaien met de heup als vloeiende reactie op uke’s aanval, dat is niet meer zo draaierig… je geeft nu gewoon een "bump" met je heup. Hmmm… dat is dan één voorbeeldje.
Duidelijk werd, dat dit NIET betekent dat we nu in ons kata kopieën moeten worden van de Kodokan dvd zoals sommigen meenden en menen. Nee, het moet wél je eigen kata worden. Gelukkig dat we dát besef konden delen.
De dag was in twee kata-groepen gesplitst. De gevorderden konden itsustu no kata beoefenen o.l.v. Mas Blonk en Richard de Bijl, terwijl de grootste groep nage no kata ging doen o.l.v. Peter Tummers en Tjeerd van de Put (zie ook hun excellente website daarover) Zij geven beiden les op Judoklub Tilburg en ik benijd degenen die daar kata kunnen leren, wat een klasse.
Met name van de Put toonde zich een echte leraar, we hingen allemaal aan zijn lippen. Ik ook, het was fascinerend. Ik dacht iets te weten van nage no kata? Nou… nee, je krijgt een lesje nederigheid. Ik heb zó veel geleerd… wow!!!
Wat ik helaas ook heb geleerd is, dat ik op deze webblogs heel veel kennis met iedereen kan delen (waarvan ik na deze dag hoop dat ik dat met meerderen kan gaan delen, enkele aanzetten hebben we gemaakt) maar vooral heb ik geleerd dat mijn judo weer helemaal van onderaf moet worden opgebouwd. En ook dat het toch wel heel vervelend is, als je op zo’n dag geen ukemi kunt nemen. Natuurlijk, het was echt een dag voor ‘gevorderden’. Maar ik ben een stijve oude man, zo voelt het, wiens motoriek en judogevoel aardig heeft geleden onder de tijd dat ik aan de kant zit. Maar goed, de trainingspartners waren erg vriendelijk en barmhartig, dus ik heb ik op één na alle worpen van de eerste drie series meermaals als tori kunnen doen (o wee, slecht!!! Lol!) en sowieso een geweldige dag gehad en heb nog meer zin dan eerst, om dinsdag weer mijn gewone ritme op te pakken. Ja, alles weer leren. Gewoon onopvallend meedraaien in een groep.
Wel hoop en verwacht ik op basis van deze studiedag, dat eens het moment zal komen dat ik het hele nage no kata zal kunnen lopen. Eens, als de nieuwe medicijnen voor mijn bloed er zijn. Of dat voor een examen is, kan me eigenlijk niks schelen, want ik tel niet op een dangraad, sterker nog: die WIL ik helemaal niet meer. Maar mij is ook duidelijk dat de perfectie ook echt niet van een zwarte band afhangt. Toen ura nage werd geoefend (dat doe ik dus nu even níet met bloedverdunners!) bleek dat van de 60 nage no kata judoka er misschien 14 het zo wel durfden, de meesten, zwarte banden incluis, deden toch liever de ‘veilige’ uchi komi oefeningen van Tjeerd. Nee, het werd me wel duidelijk dat de laatste twee series eigenlijk enorm onbekend zijn. Dat wordt nog wat als de JBN die verplicht stelt voor de judoka die geen wedstrijdpunten hebben! Wie kent ze? Welke leraren? O wee!
Hoe dan ook, het was een leerzame dag, een stimulans, een uitdaging. Voor mij en heel veel judoka in ons land. Helaas kan ik niet het hele weekend aanwezig zijn. Katame no kata is morgen, dat had ik graag ook willen doen. Andere keer misschien. De hartelijke contacten met leden van de Judo Academie Amsterdam geven me alle aanleiding om te denken dat ik niet voor het laatst op zo’n seminar ben geweest!
0 reacties:
Een reactie plaatsen