Judo–visie?

Leden van de JBN krijgen de ‘Judovisie’. Ongetwijfeld doet een redactie van verstandige mensen zijn uiterste best om vier keer per jaar een blad in elkaar te zetten wat de gemiddelde judoka in Nederland een warm gevoel van binnen geeft, maar misschien zou de JBN ook eens wat kritische zelfreflectie kunnen toepassen. Ik vraag me af hoeveel judoka het blad vrijwel ongelezen naar vak C * verplaatsen. (*vakterm voor: de container). Aangezien de zelfreflectie niet van de JBN zelf komt, gaat deze geïnteresseerde buitenstaander dat maar eens proberen.

Recensie

Ik lees met u mee in het decembernummer. De kaft staat al meteen vol met medailles op de Grand Prix Amsterdam. Zou het misschien door de Judovisie komen dat jonge judoka deze dames en heren tot voorbeelden hebben gekozen? Onbereikbare idealen, zoals kinderen posters boven hun bed hangen van voetballers, popsterren (en later nog wat andere afbeeldingen) – allemaal dingen die onbereikbaar zijn?

Vervolgens zijn de eerste vier pagina’s voor Cor van der Geest. Welja, degene die intern onder grote druk staat om niet alles naar zijn hand te zetten, krijgt van de JBN weer een podium om zijn zaakjes nog verder door te drukken. Heel politiek, JBN. Maar zou de JBN niet meer moeten proberen om de mopperende leden in den lande te vriend te houden, of denkt men almachtig te zijn? En trouwens, hoeveel procent van de leden léést dit allemaal? Wie is zo geboeid door de ins en outs van het wedstrijdjudo? Nee, dit soort stukken zijn bedoeld voor coaches. “Mond houden, doen wat wij zeggen want wij zijn de baas”.

Dan een agenda-column en de erepromoties van hogere danhouders ter gelegenheid van de jaarlijkse Sinterklaasmiddag van de JBN in Wijk bij Duurstede. Proficiat met weer een heel aantal extra rood-witte banden! Voor praktisch allemaal competitie-gebonden prestaties overigens…

Dan twee pagina’s over jiu jitsu. O ja, het is niet alleen judo. Maar wel weer alleen competitie. Twee WK-medailles veroverd.

Dan komt dezelfde JBN politiek weer vol in beeld. Maarten Arens met twee-en-een halve pagina over de ‘Spelen’ en uiteraard zijn eigen rol. N.B. Drie keer raden waar het over gaat… en daarna heeft Cor van der G. wederom het woord: zijn eigen column…

Bladzijde 15 is voor regionaal nieuws en dan denderen we weer door met… wedstrijdnieuws. NK achter de rug. Dus de winnaars in beeld. Elmont, Bakkes. Fijn hoor voor onze eigen sportschool. Hé, Eddie van de Pol mag ook worden genoemd. Sorry hoor… dat moet een foutje zijn.

Dan is het tijd voor de kids! Ja, de meerderheid van de Nederlandse judoka bestaat uit kinderen! Echt waar! Volwassenen zijn het spelletje meestal wel beu als ze gaan puberen en daarna is judo passé. Waarom komt dat? Nou, als ook de kidspagina’s ook voor tweederde gevuld worden met kampioenen, voelt Nicky (11) met de gele band zich héél klein… waar staan verdorie de verhalen van herkenbare jeugdjudoka?

Vol afwisseling dit blad! Niet dat het thema – wedstrijdjudo – verandert, maar nee! De variatie is dat nu een dame haar verhaal mag vertellen: vijf keer ippon. Op naar de Spelen!

Een nuttig artikel voor de gemiddelde judoka, is de waarschuwing tegen doping en medicijnen – o sorry, wedstrijdjudoka-only. Kom op, ook hier heeft Nicky (11) niks aan, hè!

Voor de verandering kijkt Henk Plugge terug op de GP Amsterdam “Wat heb ik genoten van het fantastische judo in Amsterdam.” Je méént het, Henk!

De Nederlandse Vereniging van Judo- en JiuJitsuleraren mag ook nog wat zetten op blz. 27 en dan is er ook nog een kolom voor de katakampioenschappen JiuJitsu.

Maar dan snel door naar Sanne Verhagen, die zich presenteert met Mark Earle, de JTC topcoach uit Eindhoven. Haar doel: “een medaille op de EK-23”. Succes meid, je bent al 19! Weer twee pagina’s vol met flitsende foto’s en wervende tekst.

De Judovisie sluit af met de nieuwe contributie-tarieven voor 2012 en wat losse berichten en… dat was het!

Zo, na deze diepte-studie over de vaderlandse judo-visie, verhuist dit nummer ook bij mij naar vak C…

Wat een leegte!

Wat een schreeuwende leegte is de Judovisie van de JBN. Dat ze ook nog een handvol aikidoka vertegenwoordigen, is in dit nummer niet te merken, en ik denk dat de aikidoka in Nederland er goed aan hebben gedaan om zich niet te identificeren met het JBN-aikido, maar slechts te focussen op de internationale Aikido-associaties, waarvan alleen te betreuren valt dat het zo versnipperd is allemaal.
Maar verder is wel duidelijk dat de JBN in feite maar één focus heeft: wedstrijdjudo. Andere aspecten van het judo vind je niet in de Judovisie in ieder geval. Totaal afwezig.

Iemand heeft mij eens gevraagd of ik niet iets vanuit mijn blogs in de Judovisie zou willen hebben. Ter aanvulling op. Op zich… ik ben niet eens JBN lid en wíl dat ook beslist niet zijn. Op zich ben ik wel zo, dat ik alles wat positief is van harte wil ondersteunen, maar eerlijk is eerlijk… ik wil niet met mijn ‘alternatieve’ judo-visie tussen de Cor-van-der-Geesten staan, die het mooie judo verengen tot een spelletje competitie.

Het judo in Nederland wordt terminaal als men niets beters te bieden heeft dan deze judovisie. Het is een gebrek aan echte visie, een tunnelvisie die alleen het vizier heeft op medailles en ijdele roem. Exact het tegenovergestelde van de echte visie van het judo…