dinsdag 4 augustus 2015

Ronald Désormeaux. Een echte sensei is gestorven

Op 22 juli jl. overleed in Canada op 74-jarige leeftijd Ronald Désormeaux. In ons land kennen wellicht slechts enkelen zijn naam, maar ik voelde bij het bericht van zijn overlijden meteen dat er een groot judoka én judo-filosoof is heengegaan. 

Ik voelde me altijd aangesproken door de wijsheid die Désormeaux over het judo deelde. Hij schreef talloze artikelen, veel in het Engels en ook in het Frans. Ik heb er vele graag gelezen en mijn inspiratie uit opgedaan. Ook zijn bijdragen op de diverse judoforums waren altijd fijn om te lezen. Hij was een echte judoleraar die ook exact kon uitleggen waarom hij bepaalde punten zo onderrichte, want hij had over alles nagedacht en gesystematiseerd. Hij was één met de basisprincipes van het Kodokan judo en had over Kano en zijn bedoelingen een hoeveelheid kennis waarmee hij zeker tot de grotere judo-wetenschappers behoorde, maar alles in alle bescheidenheid, hij stond nergens vooraan. 

Uiteraard bracht deze diepe kennis hem tot een grote waardering voor kata, maar ook tot een levenswijsheid die hem tot een rustige man die 'natuurlijk' was, één als persoon met de 'kunst' zoals hij judo graag noemde. Maar ook kon hij met wijsheid en een zekere afstand beschrijven wat de ontwikkeling van een wedstrijdjudoka was en hoe een coach daar zijn taak in heeft. De wijsheid van de jaren. Als ik zijn artikelen las, dacht ik: mogen we zeggen dat deze sensei zelf 'jû' geworden was?

Désormeaux zijn laatste gevecht was tegen kanker, een tegenstander die hij uiteindelijk zijn partner moest maken. Moge hij rusten in vrede, en dank voor de (judo-)wijsheid die hij als echte sensei heeft gedeeld tot het nut van anderen.

Een mooi woord van hem, waarin veel van zijn hele levensontwikkeling in een notendop zichtbaar is:
Heijoshin- 平常心

Als je geest al vol is van jezelf, hoe kan er dan ruimte zijn om nieuwe dingen te leren?
Ik was in mijn tienerjaren toen mijn Sensei me zei dat ik ‘cool’ en natuurlijk moest zijn, toen hij me terzijde nam aan de rand van de mat en ik doorging om verschillende uitdagers in Shiai tegemoet te treden. Ik wilde dat advies serieus nemen en ik probeerde mezelf te zijn en mijn weg te gaan met een hoog niveau van bereidheid en vertrouwen. In die jonge jaren (early days) begreep ik nog niet volledig wat de mystieke eenheid was tussen de lichamelijke en geestelijke bereidheid (readiness) en de strategische betekenis in judo. Meerdere tientallen jaren zijn voorbij gegaan en ik had de tijd om na te denken over deze woorden van wijsheid. (…) Judo wordt onderverdeeld (synthesized) in twee principes: beter gebruik van energie en wederzijds welzijn en nut. Als we de terminologie van Heijoshin zien, kunnen we enigszins de twee maximes verzoenen. Vroeger of later in ons leven, komen we tot het besef dat we werkelijk vrij en natuurlijk zijn als we niet vooringenomen (preoccupied) zijn, dat we meer ontvangen door los te laten (letting go) en dat we meer bereiken door onzelfzuchtigheid (being selfless). Als we echt de volwassen leeftijd bereiken, wordt het woord Heijoshin steeds toepasselijker en vol betekenis.

Lees de rest in het Engels vooral verder en wees onder de indruk van de overweldigende kennis van Oosterse filosofie, psychologie en levenservaring samenkomen...

Meer artikelen ook hier.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten