zondag 4 september 2016

Hogere dangraden

Soms heb ik wel eens met enige verbazing gekeken naar de mechanismen voor het verlenen van hogere dangraden. Zonder examen een honoraire zesde, zevende dan of hoger? Hoe bijzonder moet je zijn? Waarom zou je het willen? Is een judoka niet bij uitstek een nederige mens?

O ja, al in de tijd van Jigoro Kano was het verlenen van dangraden een politiek systeem. Zo idealistisch ging het er echt niet aan toe, judo-romantiek bestaat alleen in Hollywood. Mijn gevoel zegt dat het in de IJF en sommige organisaties nog steeds niet beter is. Op judoforums is het een 'can of worms' om dit onderwerp aan te snijden. Het ligt erg gevoelig... en in andere disciplines wordt nog meer met dangraden 'gestrooid' lijkt het wel, alsof ze ook te koop zijn. In Amerika kent men het fenomeen 'McDojo'. Alsof je langs het luikje van de drive-in gaat en een zwarte band mee naar huis neemt bij je BigMac-menu. 

Toch is deze meme een treffende: 


En zeker voor judo van toepassing. Tot en met de vijfde dan zijn er examens waarbij gevorderd inzicht in kata en judo-principes nodig zijn, of heel veel grote wedstrijdsuccessen. Maar daarna worden ze bijna altijd verleend, soms op onverwachte momenten (al worden er ook honorair dangraden tussen tweede en vijfde dan verleend...).

Toch klopt de meme. Eerst moet je laten zien wat je hebt ontvangen, geleerd van het judo. En dat betekent, méér dan wat losse technieken. Kata, de grammatica, de principes. Laten zien dat het tot in de vingertoppen en tenen zit. Je laat zien wat je hebt gekregen.
Daarna moet je laten zien dat je kunt teruggeven aan het judo wat je hebt gekregen. Dat is méér dan de techniek laten zien op een examen. Dan gaat het om een bredere bijdrage aan de wereld van het judo. In een bond, jarenlange toewijding, of bijzondere prestaties. Een hoge dangraad 'cadeau' geven moet uitzonderlijk blijven, want niet iedereen heeft zo veel gegeven dat daar een rood-witte band tegenover kan staan. De JBN is in deze redelijk terughoudend, lijkt het. Je moet de waarde ervan ook niet devalueren door te snel zesde dan of hoger uit te delen. 

Daarmee worden de echte hoge danhouders - als het goed is - ook mensen van wie meer mag worden verwacht qua voorbeeld. Hun gave aan het judo moet puur en zuiver zijn. Ze hebben van het judo iets geleerd, zijn er door gelouterd en opgevoed. Dan moet wat ze teruggeven ook echt 'goed' zijn, anders zijn ze het niet waard. Een rood-witte band is op die manier een teken van noblesse en verantwoordelijkheid. En wie die eer te beurt valt, heeft dan al geleerd dat trots en ego dingen zijn die je al voor je eerste zwarte band hebt achtergelaten. Niet dan?

En mochten degenen die de eer ten deel valt, naderhand toch echt oneervol gedrag vertonen, dan is het ook typisch Japans om de eer aan jezelf te houden. Ik verwacht geen harakiri maar zou het nobel vinden als ze dan wel hun hara met een andere kleur band zouden omringen dan die eervolle 'spoorboom'.

2 opmerkingen:

  1. Beste Mitesco,

    Hier raak je inderdaad een zeer gevoelig punt in ons judo. Dat jij en anderen er zo over denken, ik proef namelijk minachting, doet mij pijn. Ik weet dan ook als geen ander dat ons hogere graduatie systeem ziek is. Dat het nooit mag gebeuren dat lager gegradueerden met minachting hier over spreken. Zij behoren juist trots te zijn op de persoon met de rood witte obi. Ze moeten het een eer vinden om door zo'n hoog gegradueerde te worden geëxamineerd. Helaas is het niet zo. Ik bied je daar voor dan ook mijn welgemeende excuses aan. Je hebt oorzaak en gevolg. Wel wat is dan de oorzaak? Deze ligt bij de NGCJ, deze commissie dient ervoor te zorgen dat de kwaliteit van ons graduatie systeem bewaakt wordt. Ook rood witte banden zul je voortdurend moeten testen of hun kennis wel actueel is. Ook dient deze commissie ervoor te zorgen dat zij kiezen voor een vorm in Kata. De IJF/KODOKAN vorm is de geldende wereld wijde gestelde vorm. Maar nee hoor ons kleine kikkerlandje is het enige ter wereld die twee Kata vormen kent. Zolang de NGCJ en het hoofdbestuur JBN hier geen duidelijke beslissing over neemt, blijft de steeds groter wordende minachting onder de lager gegradueerden, een steeds groter probleem worden. Natuurlijk zijn er nog een aantal zaken te noemen waarin blijkt dat het in de hogere regionen niet klopt. Ik ga dan ook hopen dat met jou blogs de ogen geopend zullen worden van de mensen die verantwoordelijk zijn voor het geen waar jij nu over schrijft. Misschien komt dan het respect voor rood en wit weer terug.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat vreemd is, is het feit dat danexamen/promotie-eisen per nationale federatie verschillend zijn. De wedstrijdregels van de IJF zijn daar in tegen voor iedereen hetzelfde. In het ene land of federatie kan men bijvoorbeeld wel of niet een hoge gradatie als een 6e dan behalen. Dit zou mijninziens ook best gelijk getrokken mogen worden.

    BeantwoordenVerwijderen