maandag 27 maart 2017

Het proces: Juul en de JBN als Zweinstein

Deze week staan judoka Juul Franssen en de JBN in kort geding tegenover elkaar. Inzet: heeft de JBN het recht om haar uit te sluiten van uitzending naar de World-Ranking toernooien, en haar A-status te laten ontnemen (via NOC*NSF) die haar toegang zou kunnen verschaffen tot de Olympische Spelen?

Het gaat een spannend proces worden. Hopelijk niet zoals Franz Kafka beschrijft, maar de voorgeschiedenis was zeker zo absurd.

Juul wordt uiteraard bijgestaan door juristen die er alles uit zullen halen om met voorbeelden van andere topsporters en de mogelijkheden die andere judoka van de bond wél lijken te krijgen, aan te tonen dat de JBN Juul niet rechtmatig behandelt. Jurisprudentie van vergelijkende aard kon wel eens belangrijk gaan worden in dit kort geding.

Jû, fair play of recht?

Nu spelen er bij dit proces twee dingen door elkaar: rechtmatigheid en rechtvaardigheid (ofwel fairheid). De kwestie die de rechter moet beoordelen is in feite alleen deze: staat de bond in zijn recht door beslissingen te nemen die Juul benadelen? Handelt de JBN rechtmatig? Ik hoop eigenlijk dat de advocaten van Juul kunnen bewijzen dat er iets onrechtmatigs in de JBN-besluiten te vinden is. Want los van of een bond het récht heeft om iemands judocarrière te ruïneren door stiptheidsacties door te voeren rond gecentraliseerde trainingen, staat voor mij vast dat de JBN 
  • tegen de principes van het judo heeft gehandeld, zijnde: - soepelheid, plooibaarheid, meebewegen;
  • tegen fair play heeft gehandeld.
Judoprincipes?
Ook als de JBN dus juridisch rechtmatig zou hebben gehandeld en het proces zou winnen, kan de bond niet met opgeheven hoofd de winnaar uithangen. Dat Henri Bonnes (de NOC*NSF-vazal die zich al veel te lang technisch directeur ad interim mag noemen) weinig verstand heeft van judo, is bekend. Maar dat ook de JBN bondsbestuurders zich ten opzichte van Juul (en anderen) gedragen als een stelletje stiff-arming gripfighters, geen duimbreed toe willen geven in een ordinair partijtje krachtjudo met partijdige scheidsrechters, om te winnen door anderen straffen toe te spelen, is wat mij betreft hansokumake voor de bond. Zó je poot stijf houden, zonder begrip voor het leven van anderen, kan volgens de zelfbedachte regels wel kloppen, maar is tegen de geest van en daarmee een judobond onwaardig. Het is strafjesjudo met stijve armen en dat is heel erg smerig om naar te kijken.

JBN die iemand fair behandelt?
De vraag is wél of Juul nog ooit kan terugkeren, zelfs als ze het geding zou winnen. Want judo zou als Olympische sport fair play moeten zijn, met gelijke kansen voor iedereen en meedoen belangrijker dan winnen bladieblah, maar zo is het niet. Verstoorde verhoudingen zijn onmogelijk als iemand zich moet laten coachen. Vertrouwen is de basis en dat is in deze situatie natuurlijk weg. Herstel zou niet onmogelijk moeten zijn, maar... in de Nederlandse judowereld blijft een judopak waar je tegenaan hebt gep*st voor eeuwig nat. De JBN-koers (welke?) wordt al decennia lang bepaald door oude twisten, partijschappen, achterkamertjespolitiek, besluiteloosheid. Sinds het vertrek van de eigenzinnige Cor van der Geest als technisch directeur, de broedermoord op zijn clubgenoot-opvolger, en de ene afgang na de andere in het bondsbestuur, is de JBN nog steeds een zwalkend schip wat dan weliswaar met Bonnes nu even spierballen laat zien, maar verder natuurlijk niet weet welke kant het over de mat moet bewegen (tenzij die van de enige sponsor die over is). Als je het in die bond vol oud zeer verbruid hebt, hoef je daarna niet om genade te smeken.

Harry Potter taferelen

Het JBN-kasteel lijkt soms wel een soort Harry-Potter-achtig Hogwarts (Zweinstein) met Juul en anderen als de vervolgde leden van Gryffindor (Griffoendor), tegenover de 'slangen' van Slytherin (Zwadderich) die met toverdrankjes en bezweringen van het nobele Quidditch (Zwerkbal) een heel ander spel maken, daartoe aangestuurd door de sprekende portretten van dode leiders die overal rondhangen. Waarbij niemand er aan twijfelt dat het huidige HogwartsJBN-hoofd Jos 'behekst' is door de geesten uit het verleden, zoals Koos en Cor met wie hij zo lang plezierig samenwerkte. In zo'n toverkasteel weet je nooit vanuit welke hoek de aanval komt en tegen wie je je nu eigenlijk moet verdedigen. Als je daar verbannen bent, kun je nooit meer veilig terugkomen... 

Ik maak de vergelijking met Hogwarts niet zomaar. De partijschappen binnen de JBN zijn als de vier huizen van Hogwarts, waarbij Gryffindor lijkt op het 'geen woorden maar daden judo' uit Rotterdam, en Slytherin op het 'tactiek is belangrijker dan techniek judo' uit Haarlem. Zoals in het sprookje symboliseren ze respectievelijk vuur en water, en tsja... die gaan nooit samen. De twee andere huizen spelen in Harry Potterboeken een marginale rol en zo is het ook voor de oude centra in het Noorden en het Zuiden. De echte strijd is een tweestrijd.

De oplettende observator kan het niet ontgaan zijn dat de leiding van Hogwarts de JBN minstens de schijn tegen heeft, omdat men kiest voor het huis Slytherin/Kenamju. Immers, daar komt (zonder sollictatieprocedure benoemde) headboy hoofdcoach Maarten vandaan (die mocht blijven zitten en niet zoals voetbalcoach Blind werd weggestuurd na de mislukte Olympiade...) 
Maar komt niet ongeveer de hele NTC-leiding uit Noord-Holland? Zijn alle 'Rotterdamse' gezichten niet al jaren stelselmatig op een zijspoor gezet? Chris de Korte, Marjolein van Unen, recentelijk Mark van der Ham - allemaal naar het buitenland. Rara hoe komt dat? Mag er dan binnen de JBN/NTC structuur helemaal geen sprake zijn van pluriformiteit?
Een beetje logisch lijkt het wel, want coachen in judo is ook beleid, en dus een kwestie van stijl. Hoe vlieg je op je bezem speel je het judo? De JBN kiest op het NTC voor een bepaalde (eenzijdige) lijn in beleid en judotactiek (over techniek wil ik niet spreken) en dat is blijkbaar meer zoals men in Haarlem wil judoën dan in Hoogvliet. Nuance-verschillen, uiteraard. Maar wel water en vuur. Wat soms wel bepaalt of iemand zich prettig gaat voelen op de Papendal-mat. Bij de laatste Olympiade was de strakke uniformiteit nog niet doorgedrukt en dan kon je aan het judo qua stijl behoorlijk goed zien wie er langs de mat zat. Of heb ik dat verkeerd gezien??? Ik snap dan wel dat men bij de eigen coach wil blijven hoor.

Partijdigheid of fair play?

Na Juul heeft een tweede judoka die in Rotterdam traint zich publiek gemeld, omdat de JBN hem zijn weg naar de Spelen afsnijdt. Moet je in de regio Rotterdam studeren? Pech gehad joh, geen (of te weinig) Papendal = geen uitzending = geen plaatsje op de wereldranglijst. Einde oefening. Vreemd genoeg zijn deze twee niet de enigen, en - verdorie - steeds als ze in Rotterdam trainen krijgen ze een zero tolerance beleid, terwijl niemand nog gelooft dat de twee Kenamju-adepten Kim en Noël (die zonder resultaat op de Spelen stonden) en die om reden van de liefde naar Italie en Frankrijk trekken, écht voltijds 100% op Papendal gaan blijven... Hé wat vreemd toch... De tolerantie voor eigen trainingstrajecten lijkt een kwestie van loyaliteit aan een van de Hogwarts JBN huizen te zijn. Niet dan? Hoe dan ook, de JBN kan niet overtuigend uitleggen waarom ze Juul (en Mauk) zo anders behandelen dan Kim en Noël. "Some pigs are more equal than others" in de Animal Farm (Orwell) geest. Een zwijnenstal mag je dan ook zeggen.

Daarom, of het hard te maken is of niet, de JBN heeft in den lande de schijn gigantisch tegen. Mensen voelen al járen en járen dat de JBN partijdig is, clubs voortrekt, en met name Kenamju-Haarlem is al sinds Koning Cor, verreweg de meest begunstigde club. Nooit heeft de JBN enige moeite gedaan om de strijd tussen de twee scholen in werkelijkheid op een evenwichtige manier te behandelen. Mooie woorden waren er genoeg, daden erbij is blijkbaar te Rotterdams. Of de Club nou centraal staat of niet, dat één club de andere kon leegzuigen was nooit een probleem. 
Nu ook de topjudoka van de ene school vrij consequent de deur in hun snuit gegooid krijgen, mag wel de vraag gesteld worden of de JBN het meent, dat men de beste talenten wil uitzenden naar de Spelen in Tokyo. Ik denk nu: nee dat willen ze niet. Er gaan er te veel lopen of krijgen niet eens de kans. Niet de besten krijgen een kans, maar degenen die loyaal zijn en hun snavel houden. Dat laatste noemen we met een plechtig woord wel eens 'intimidatie' als er sprake is van machtsuitoefening. Dat de bond zijn macht wil laten zien, dat zien we nu. Maar ja, een heel aantal judoka kiest eieren voor zijn geld en zwijgt. Voor je Olympische ambitie doe je veel 'vrijwillig', ook als je moet zeggen dat je voor de volle 100% achter de centralisatie staat. "Wie zoet is krijgt lekkers" schreef ik eerder al. Wie 'stout' is krijgt dus echt de roe.

Dát heeft Juul waarschijnlijk verkeerd gedaan. Ze was niet 'zoet', maar eerlijk. Té eerlijk voor dit spelletje. De Sorteerhoed bracht haar naar het 'huis' in Rotterdam onder leiding van Prof. Minerva McGonagall Marjolein van Unen. Was het anders gelopen als ze voor Haarlem had gekozen, ook al zat daar destijds Carla als concurrent?
Het is misgelopen. Nu staan ze voor de rechter, en zijn er straks alleen maar verliezers. Als eerste heeft het Nederlands judo verloren. En als tweede al die talenten die van deze Papendal-soap geen Harry-Potter sprookje met een happy end meer durven verwachten, of gewoon weggestuurd worden. Zij vliegen weg naar andere landen of stoppen met topjudo. Ze worden hopelijk gelukkig met goede banen, en al doet het nu pijn omdat ze zó graag hadden gewild... eens komt het moment dat ze omkijken vanuit het leven wat ze dan leiden en met een zucht van verlichting concluderen dat ze nog tijdig ontsnapt zijn aan dat dwaze toverkasteel met al zijn intriges. Als ze ontdekken dat tovenaars niet bestaan maar dat we uiteindelijk allemaal gewone mensen zijn. Hun judotalent mag dan anders zijn gebruikt, maar ze zijn niet zo diep gevallen over hun ambities.


Ik herhaal daarom nog een keer wat ik op 13 januari jl. schreef:

Triest...

De JBN laat wederom zien dat ze de beste judoka niet meer aan zich weet te binden.
Het is allemaal hard pokerspel.
Daarvoor moet de bond zich diep schamen. 

Laten we hopen dat het judotalent van Juul Franssen, Mauk Moerman en zoveel anderen, niet door deze JBN-politiek verloren gaat.

Papendal moet geen 'Zwijnstein' willen zijn, een modderpoel in plaats van een tatami...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten