woensdag 12 april 2017

Een JBN directeur die "veel van sport houdt"

Sinds 1 februari 2017 is Fatima Bouayed de nieuwe algemeen directrice van het bureau van de Rooms-Katholieke Kerk in Utrecht. De 34-jarige Bouayed is, naast belijdend moslim, een ervaren directeur in de religieuze wereld. Graag stellen wij haar aan de hand van vijf vragen nader voor.

Wat heb jij met godsdienst?
“Godsdienst loopt als een rode draad door mijn leven. Opgegroeid in een klein dorp in het Noorden van Marokko begon ik als vrijwilligster bij de ziekenzorg in de moskee. Uiteindelijk ben ik in Nederland komen wonen, en via de koranstudie beland in de wereld van het welzijnswerk onder moslimjongeren in achterstandswijken. Wij hebben met enkele projecten prijzen gewonnen van de Gemeente Amsterdam en Utrecht. Godsdienst heeft mij veel gebracht en door het leven met de moskee was het voor mij vanuit huis uit ook belangrijk dat je iets terugdoet voor de religie. Met mijn verschillende rollen in de godsdienstige wereld en nu algemeen directeur bij de katholieken lever ik een actieve bijdrage.”  

Wat is jouw mooiste godsdienstige moment?
“Ik kan gewoon van ongelooflijk veel godsdienstige momenten genieten. Er zijn historische momenten die vergroot worden, maar de kleine momenten vind ik nog net zo enerverend. Bijvoorbeeld van allebei mijn zoons, dat er iets lukt wat ze niet verwacht hadden. Daar kan ik zoveel van genieten en vind ik nog net zo boeiend als de bouw van een nieuwe moskee.”

Wat is je eerste indruk van de katholieke Kerk?
“Wat ik vooral zie en merk zijn enthousiaste en betrokken medewerkers. Er heerst bepaald niet een cultuur van we gaan op de remmen staan. Het is juist ontwikkelen en veel willen en kunnen betekenen voor gelovigen, de kerken, de leden, vrijwilligers en alles wat daarbij betrokken is. Heel gaaf om daar leiding aan te kunnen geven.”

Waar liggen voor jou als directeur de komende periode uitdagingen?
“Mijn uitdagingen liggen in de ambitielijnen van het meerjarenbeleidsplan en jaarplan, zoals het moderniseren van organisatorische slagkracht op alle niveaus, het faciliteren van de gelovigen en (r)evolutionair godsdienst in Nederland weer op de kaart zetten, zijn een stevig pakket van uitdagingen waar ik graag richting aan wil geven.”

Je hebt voor het eerst de Nationale Kerkendag meegemaakt. Hoe heb je deze dag ervaren?
“Een heel leuk evenement, waar het kernwoord ‘geloven’ centraal staat. Het was geweldig om te zien hoeveel energie er bij de deelnemers loskomt en waar te nemen dat zij nog ontzettend veel willen leren over God. Volgens mij is dat waar godsdienst voor bedoeld is, geloven en leren.”
Huub Stammes

Tsja. Bovenstaand stukje is bijna één op één geparafraseerd uit het interview dat Huub Stammes heeft gegeven aan het JBN-magazine wat gisteren op mijn digitale deurmat plofte. 

Iedereen die bovenstaand stukje leest, snapt dat het een idioterie is. Een joke. Als je ergens met hart en ziel voor staat, of het nu een godsdienst is, een sport, een politieke stroming, een milieubeweging, een artistieke omgeving - kun je ook bezig zijn in die organisatie. Altijd staat op de eerste plaats: affiniteit met het specifieke van het onderwerp. Liefde voor de inhoud. Zelfs Shell haalt zijn topmannen uit de eigen organisatie, en van Philips weten we wanneer het echt mis ging - juist: als de managers van buiten komen en het belang van PSV niet eens meer zien. Dus:
  • Voor een katholieke Kerk kan - hoe geschikt iemand verder ook kan zijn - een belijdend moslim die niks heeft met het katholieke wereldje, natuurlijk nooit een directiefunctie vervullen zonder lid te worden van de kerk.
  • Voor een partij als D66 kan iemand geen algemeen directeur worden als hij/zij weliswaar affiniteit heeft met politiek, maar niet bekend is met de idealen van de partij en lid is, of zelfs voorheen lid was van bijvoorbeeld de SGP.
  • Als iemand directeur wil worden van Greenpeace en weliswaar voorvechter was van windmolens en afvalscheiding als wethouder in Almere, kan hij zonder affiniteit met deze organisatie, of een actie-verleden, niet zomaar aan de top komen als hij voorheen niet eens donateur was.
  • Als iemand directeur wil worden van het Rijksmuseum, en weliswaar bevriend was met Karel Appel en een galerie van moderne kunst heeft gehad, maar niet weet wie Pierre Cuypers was en wat Rembrandt zoal heeft geschilderd, of nooit verder is geweest dan het Stedelijk... 

Moet ik doorgaan? Komop waar zijn die sollicitatiecommissies mee bezig?

Meneer Stammes zal een ervaren en bekwaam bestuurder zijn geweest in tal van functies in de sportwereld. Vast. Maar judo is méér dan sport, zegt zelfs de EJU. Als dan een interview in een digitaal bondsblad verder geen enkele blijk geeft van judo-interesse, en alleen wat algemeenheden debiteert over hoe leuk en uitdagend het allemaal is, dan zakt me de broek tot op mijn enkels. Sorry.

Men heeft mij verteld dat het bondsbureau inmiddels in ruime meerderheid bestaat uit mensen die de hele dag bezig zijn met judo als organisatie of sport, maar niet tevens judoka zijn. 
Dit, beste bloglezers, is mijns bescheiden inziens, een totale aanfluiting en onbestaanbaar.

Affiniteit vereist

Het is echt hard nodig dat de mensen die onze bond leiden en het uitvoerende werk doen (zoals een algemeen directeur of directrice) allereerst worden geselecteerd op affiniteit met Judo of desnoods aikido of JiuJitu. (En affiniteit niet als toeschouwer maar als beoefenaar.) Connie Eli, wiens contract om voor buitenstaanders onbegrijpelijke redenen niet werd verlengd, was zo iemand wél. Ze was gepassioneerd voor de budosporten van de JBN en dat was te merken. Warm, betrokken, en aanwezig bij de leden. Een verademing die er blijkbaar niet mocht zijn...

Dit is de zoveelste blunder van de bond op een rij. Een technisch directeur (Bonnes) die niks weet van judo en de NOC*NSF-marionet uithangt tot hij voor de rechter komt te staan stamelen. En nu ook een algemeen directeur die niks lijkt te weten van judo en alleen met andere sporten bezig was. Wanneer en hoe gaat zo'n bond op de klippen lopen? Waarom blijf ik daar eigenlijk lid van?

2 opmerkingen:

  1. Om mijn commentaar in godsdienstige termen te houden kan ik alleen maar zeggen: "en de Heer draaide zich om en weende bittere tranen". Op deze manier komt de judo-bestuurlijke apocalyps wel erg dicht bij!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Met Jos Hell als voorzitter van het bondsbestuur nadert voor de JBN het laatste uur. Keuzes voor Bonnes ( die Gravensteijn er uit gewerkt heeft) en Stammes ( waar Connie Eli voor moest wijken)heeft hij de marionetten om zich heen verzameld waardoor hij in het pluche kan blijven zitten.

    BeantwoordenVerwijderen