dinsdag 11 april 2017

Het proces van Juul en de JBN (2) Judo als meebewegen of gaan voor de ippon

Onderhandelen als verbaal judo

Soms is de wereld buiten de judomat ook judo. Jigoro Kano noemde het gesprek heel vaak als voorbeeld van hoe je judo kunt toepassen in de omgang tussen mensen. Beweeg je mee, goed luisteren/observeren om precies op het juiste moment debana te hebben voor weerwoord, reageren, of de beslissende wending maken. Er zijn gesprekken die lijken op vriendschappelijke randories, er zijn gesprekken die op keiharde wedstrijden lijken waarbij alleen het volle punt telt.

Rondom de ideeën van de JBN inzake de centralisatie op Papendal wordt veel 'verbaal gejudood'. Er moet onderhandeld worden, meebewogen met de judoka op de 'gespreks-tatami' en het spel leuk houden. Om te komen tot een goed resultaat.
Soms doet de JBN dat goed, kunnen ze met hun partners een eind komen, soms ook niet. Judo als 'jû', soepel als water, beweeglijk en flexibel. 

Als ik wel eens bezwaar voel tegen JBN-bestuurders die geen actief judoleven hebben gekend, is het vooral omdat ik denk dat mensen binnen een judobond altijd moeten judoën: de houding op de mat - elkaar aanvoelen, meebewegen, debana, werpen - moet ook in gesprekken en besturen leidend zijn. Politiek hou je maar buiten, je gaat eerlijk het gevechtgesprek aan. Open vizier, geen pakkinggevecht, geen pakking vermijden. Je moet judoka zijn met hart en ziel.

Het proces als hantei

Op de eerste zitting van het kort geding van Juul tegen de JBN (28 maart jl.) bleek wat voor judo er gespeeld is in de aanloop op dit proces. Dat wil zeggen: er is nu een soort hantei nodig omdat niet duidelijk is of het spel wel goed gespeeld is. Gebleken is, uit de antwoorden van directeur Henri Bonnes, dat de JBN de spelregels niet bij elk 'gevecht' op dezelfde manier heeft toegepast. Met sommige judoka (met name genoemd in de rechtszaal: Kim en Noel) wordt enorm soepel meebewogen over de mat en geen poging gedaan een Papendal-ippon te scoren; bij anderen (Juul en ook Mauk) wordt met volle kracht en alle macht geprobeerd iemand door de mat te knallen voor de harde ippon. De rechter ging daar terecht nader op in, want als je spelregels hebt, moet je als bond geen partijdig spel willen spelen, gelijke monnikenjudoka, gelijke kappenpakken. Nogal wat journalisten en judoka in den lande hebben dat stukje JBN-judo goed bekeken en komen tot de voorzichtige conclusie dat de bond er bij de rechter wel eens niet mee weg zou kunnen komen. Met uiteraard dan enorme gevolgen voor de JBN die niet alleen de koppen al in de media ziet, maar ook koppen ziet rollen. En andere judoka die voortaan dan ook graag soepel met de JBN willen sparren...

Nu is er sinds gisteren een stilte afgesproken, want de JBN en Juul zijn in 'mediation'. Men wil het niet op hantei laten aankomen in de rechtszaal maar op de eigen mat beslissen. Golden Score tot 3 mei, of zoiets. Zie het bericht in het plaatje hiernaast >>

Meebewegen of ippon pakken?

Nu kun je op twee manieren tegen tegen de bemiddeling aankijken. 

Enerzijds is het goed judo om mee te bewegen en de ander niet als tegenstander maar als partner te beschouwen. Ik ben de eerste die zo naar judo kijkt, getuige mijn schrijfsels van de laatste 7 jaar. Dan doe je samen je best om er uit te komen, waarbij er niet twee verliezers zijn, maar twee winnaars die ook nog welgemeend kunnen afgroeten als ze van de mat stappen, omdat ze er meer een randori van gemaakt hebben, dan shiai. Concreet zou dat betekenen dat Juul uiteraard haar zin moet krijgen en haar status en uitzendingen terugkrijgt, zonder de wurggreep van Papendal aan te trekken tot ze er qua coaching, studie en financiële positie in stikt. Als die mediation niet lukt, breekt de JBN via de achterdeur alsnog Juul's judocarrière als ze voor geen enkel land mag uitkomen op internationale wedstrijden. De JBN heeft zeker zo veel te verliezen, want als de bond het geding zou verliezen, kunnen meerdere mensen in de bond (en als eerste Henri Bonnes) eigenlijk niet meer verder als 'aangeschoten wild' zoals men dat politiek noemt. Ook NOC*NSF zal in dat geval not amused zijn, want er zijn wel meer judoka die liever niet naar Papendal moeten, en die nu stiekem zitten te duimen voor Juul want háár ippon is ook hún ippon. Tsja, en Papendal is het speeltje van NOC*NSF, er is heel veel geld mee gemoeid en als de rechter zich tegen de bond uitspreekt, wordt Papendal net zo zeker als investeren in het casino. Het kan dus voor meerdere partijen voordelig zijn om er onderling uit te komen. Dat zag de rechter ook zo, want bemiddeling was ook zijn advies. Vlak voor de uitspraak (morgen gepland) kiest de JBN alsnog eieren voor zijn geld dus.

Anderzijds is het niet voor niets in handen van de rechter gekomen. De JBN heeft zich naar Juul een slecht judopartner getoond, en als het waar is wat Bonnes in de rechtbank heeft verklaard, vragen zeer veel judoka zich af of de JBN zich niet diskwalificeert als partner door haar onbetrouwbaarheid. In mijn vorige blog schreef ik al wat over de schijn van partijdigheid, en dan zeg ik nog niet alles wat ik weet. Het is de vraag of je met de JBN überhaupt wel anders kunt judoën dan als 'tegenstander', hoe on-judo-achtig dat ook is. Een venijnige tegenstander bovendien, waarbij je na alle schijnbewegingen, aanvallen met verboden technieken en het aansmeren van straffen, misschien beter kunt gaan voor de volle ippon, die thans alleen door hantei in de rechtbank kan worden toegekend. Dan heb je weliswaar twee enorme verliezers die niet meer met plezier afgroeten naderhand, maar wel de gerechtigheid waar zeker ook het publiek op hoopt na hoofdschuddend dit partijtje te hebben aangezien. Veel JBN-leden, en zelfs mensen rond Papendal, hopen dat de JBN finaal op zijn rug gaat. Voor Juul is bovendien de vraag of ze zonder die ippon in de toekomst wel fair behandeld zou gaan worden. Dat zou namelijk nieuw zijn voor de JBN: open vizier en fair play. Dan moeten de advocaten de dingen wel héél goed laten vastleggen, zodat er naderhand geen gedonder komt bij uitzendingen, kandidateringen en technisch-financiële ondersteuning.Wat vandaag 'ja' is moet morgen niet weer 'ja mits' of 'nee tenzij' worden natuurlijk.

Wat is 'judo' in deze situatie?

Wat is nu de juiste judo-houding? Wat is het beste voor Juul en het Nederlands judo? Meebewegen en er een stukje verbaal randori van maken zonder dat de scheidsrechters moeten belissen, of een echte wedstrijd waarbij men gaat voor het volle punt, met alle risico's die elke wedstrijdjudoka kent als hij in de laatste minuten een aanval wil maken als hij op achterstand staat. Wat is judo? Het uit-judoën of tot de laatste seconde scherp voor dat éne punt? 

Op 3 mei of eerder zullen we het weten... wordt vervolgd.

1 opmerking: